Na terapię psychologiczną kwalifikowane są dzieci i młodzież z problemami wychowawczymi, emocjonalnymi i innymi w zależności od potrzeb oraz w sytuacjach kryzysowych.
Podstawą kwalifikowania na terapię psychologiczną jest stopień nasilenia zaburzenia.
Pierwszeństwo w przyjęciu na terapię mają dzieci i młodzież nie mający możliwości uzyskania pomocy w środowisku szkolnym czy rodzinnym.
Na terapię przyjmowane są dzieci zgłaszające się z rodzicami.
Z dzieckiem i rodzicem zawierany jest kontrakt określający zasady i cele terapii.
Dwukrotna nieobecność bez usprawiedliwienia daje psychologowi prawo przyjęcia w to miejsce następnej osoby.
Częstotliwość spotkań jest ustalona indywidualnie i dostosowana do zgłoszonego problemu oraz potrzeb uczestników terapii, nie rzadziej jednak niż raz w miesiącu.
Czas trwania spotkania zależy od liczby i wieku osób biorących udział w terapii i jest dostosowany do ich możliwości oraz potrzeb, nie powinien jednak przekraczać 1 godziny zegarowej.